Hoe ik de tuimelaars ontwikkelde

De tuimelaars zijn niet alleen tot stand gekomen, omdat ik een zwak heb voor vintage spullen en alles wat retro is, maar ook omdat ik door mijn achtergrond als kinder-ergotherapeut weet wat het effect is van bepaald speelgoed. Speelgoed dat beweegt als je er een tikkie tegen aangeeft, zorgt voor een reactie bij het kindje.

Als een baby met een tuimelaar speelt, ontwikkelt hij zich niet alleen op motorisch, maar ook op cognitief gebied. Een tuimelaar die een duwtje krijgt, maakt geluid, maar valt niet om. Het kindje wordt zo elke keer weer uitgedaagd, leert dat zijn actie een reactie geeft en gaat steeds gerichter duwen. En zoals je hier op de foto ziet, zal ook de "communicatie" ontwikkelen.

Regelmatig kwam ik tijdens mijn speurtochten in tweedehandswinkels de tuimelaars tegen komen. Ik bleef ze leuk vinden, maar inmiddels waren mijn eigen kinderen er toch echt te oud voor, dus wat moest ik ermee? Totdat ik het idee kreeg om er eens een te haken; dat leek me toch een tof project!

Het haken van een tuimelaar bleek nog best een uitdaging. Ik moest een tuimelbal ontwikkelen die zwaar genoeg was om met het haakwerk en al die vulling toch rechtop te komen en die de wrijvingskrachten van de katoen kon weerstaan. Een jaar lang heb ik van alles geprobeerd, duizenden ballen gemaakt - mijn huis was een heuse ballenfabriek geworden - om uiteindelijk een exemplaar te verkrijgen dat aan mijn eisen voldeed. Inmiddels is mijn huis geen tuimelballen-fabriek meer, maar laat ik de ballen professioneel produceren.

De eerste tuimelaar die ik haakte, was een Blauwe Sien naar zo’n plastic voorbeeld. Daarna volgden al snel Rode Fien, Gele Pien en Koos Matroos. Ondertussen zijn er 19 figuurtjes ontstaan in samenwerking met Nelleke. En elke maand groeit het aantal!

Op 30 juni 2020 komt het eerste Tuimelaars haken boek uit!

Vanaf 4 juni kun je het boek hier pre-orderen en ligt het op 30 juni gesigneerd & super tof ingepakt bij jou op de deurmat!

In het boek vind je 16 patronen! Voor de ontwerpen van de dieren en de kabouters heb ik me laten inspireren door de vintage poëzieplaatjes. Mijn beschermengeltje Emma, en Oma Saartje die ik afgelopen jaar kreeg toen ik vijftig werd, konden natuurlijk ook niet ontbreken. Sommige patronen vind je in dit boek als XXL-variant, maar het leuke is dat er eigenlijk helemaal geen moeilijke steken worden gebruikt. 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar top